زنبور زرد یا زنبور زرد اجتماعی نوعی زنبور وحشی است که در سرده Vespula و Dolichovespula قرار دارد. اغلب زنبورهای این سرده ، به رنگ سیاه و زرد و یا سفید و سیاه هستند و گاهی خطوط موجود بر روی شکم آنها بجای سیاه ، قرمز می باشد . زنبور زرد با نشانه هایی مشخص مانند اندازه کوچک ( مثل زنبور عسل )، زندگی اجتماعی ، پرواز سریع و سو به سو بهنگام فرود ، به آسانی قابل شناسایی اند . جنس ماده این زنبور نیش دردناکی دارد . زنبورهای زرد با وجود آنکه از انسانها بیزارند اما در مقابل ، دشمن حشرات مضر و آفات نیز هستند .

 

ویژگیهای ظاهری

زنبورهای زرد به سبب جثه و در ظاهر بسیار به زنبورهای عسل شباهت دارند اما در واقع از زنبورهای وحشی هستند . طول یک زنبور زرد کارگر بطور متوسط 12 میلیمتر ، با خطوط متناوب به رنگ سیاه و زرد

 ( گاهی سیاه و قرمز ) بر روی شکم ، و طول یک زنبور ملکه 19 میلیمتر با طرح متفاوت بر روی شکم است . زنبورهای زرد کارگر غالبا با زنبورهای عسل اشتباه گرفته میشوند اما از تفاوتهای این دو این است که زنبور زرد ، موهای قهوه ای ندارد و گرده گل حمل نمیکند و پاهای پشتی اش نیز مو ندارد . آنها مجهز به نیش نیزه شکلی هستند و بهنگام نیش زدن ، این عمل را مکررا انجام می دهند تا به دشمن آسیب برسانند . گاهی نیز نیش در بدن دشمن باقی می ماند و از بدن زنبور جدا میشود . زهر زنبور زرد و زنبور عسل ، مگر در صورت حساسیت ، بندرت کشنده است . زنبور زرد آرواره هایی قدرتمند برای جویدن سایر حشرات و خرطومی برای مکیدن شهد میوه ها دارد و در درختان ، بوته ها یا در مکانهای دارای حفاظ مثل سوراخهای دیوار یا کف خانه ، اتاقهای زیر شیروانی ، ایوان ها و کپرها و برآمدگی های لب بام ، سوراخهای موجود در زمین و یا در لانه جوندگان لانه سازی میکنند . آنها لانه را از فیبر چوبی که آنرا بشکل خمیر می جوند می سازند . از خویشان نزدیک زنبور زرد ، زنبور سرخ می باشد.